periodontologia

Periodontologia

Periodontologia jest dziedziną stomatologii zajmującą się leczeniem chorób dziąseł i pozostałych tkanek otaczających zęby czyli przyzębia.
Głównymi objawami schorzenia periodontologicznych są:

- krwawienie i wrażliwość dziąseł przy szczotkowaniu lub nitkowaniu,

- obecność osadów bakteryjnych lub kamienia nazębnego.

- nieświeży oddech lub niesmak w ustach.

 

Istnieje wiele czynników decydujących o wystąpieniu chorób przyzębia. Jednak, jako że są to prawie wyłącznie zapalenia, czynnikiem wywołującym są bakterie rozwijające się na zębach i dziąsłach. Niedokładne oczyszczanie daje drobnoustrojom możliwość nieskrępowanego rozwoju w zakamarkach jamy ustnej i tym samym drażnienia tkanek produktami ich przemiany materii, toksynami, enzymami. Dziąsło odpowiada stanem zapalnym, jest obrzęknięte, zaczerwienione, skłonne do krwawień. Szczotkowanie i nitkowanie staje się wówczas lekko bolesne.

O ile leczenie zostanie podjęte odpowiednio wcześnie, możliwe jest szybkie przywrócenie stanu pierwotnego. Zapalenie dziąseł jest zatem całkowicie odwracalne, fachowo wykonane leczenie (profesjonalna higienizacja i instruktaż domowej higieny jamy ustnej) przywraca dziąsłom zdrowie po upływie około jednego tygodnia.

Profesjonalna higienizacja, czyli dokładne oczyszczenie zębów z kamienia naddziąsłowego i tego groźniejszego, poddziąsłowego, jak również wygładzenie powierzchni korzeni jest podstawowym i jednocześnie niezbędnym warunkiem skutecznego leczenia chorób przyzębia.
Metoda leczenia jest uzależniona od stopnia zaawansowania procesu chorobowego. W jego ocenie, oprócz badania wzrokowego zewnętrznego stanu dziąseł, bada się głębokość kieszeni przyzębnych i wykonuje zdjęcia rentgenowskie, które pozwalają na ocenę stanu kości. Czynnikiem wywołującym olbrzymią większość chorób przyzębia są bakterie rozwijające się na zębach i dziąsłach, dlatego na wstępie leczenia najważniejsza jest profesjonalna higienizacja, której elementem jest skuteczne oczyszczenie zębów z kamienia zwane skalingiem. W przypadkach bardziej zaawansowanych, trudniej poddających się leczeniu z powodu występowania głębokich kieszeni, wykonywane są zabiegi zwane kiretażami, których głównym celem jest trwała likwidacja stanu zapalnego.

 

Kiretaż
W trakcie tego zabiegu, oprócz oczyszczania i wygładzania powierzchni korzeni (root planing), usuwane jest chorobowo zmienione dziąsło położone w głębi kieszeni, czyli tzw. ziarnina zapalna, która jest bezpośrednio odpowiedzialna za niszczenie kości.

 

Kiretaż zamknięty. Jest to najczęściej wykonywany zabieg w chirurgicznym leczeniu chorób przyzębia. Ma on zastosowanie w przypadku obecności kieszonek przyzębnych (pogłębionych na skutek rozwoju paradontozy szczelin zawartych między dziąsłem a zębem). Kiretaż polega na oczyszczeniu kieszonki przyzębnej z zawartości będącej przyczyną utrzymywania się stanu zapalnego, m.in. resztek kamienia nazębnego zasiedlonego przez bakterie. Umożliwia to zlikwidowanie stanu zapalnego i zagojenie się rany. Jest to zabieg oczywiście wykonywany w znieczuleniu miejscowym, oszczędzający tkanki otaczające ząb oraz nie wpływający na ogólną kondycję pacjenta.

 

Kiretaż otwarty stosowany jest w przypadku obecności głębszych kieszonek przyzębnych, różni się od kiretażu zamkniętego zastosowaniem odchylenia dziąsła, co pozwala na oczyszczenie kieszonki pod kontrolą wzroku. Kiretaże otwarte wiążą się z nacięciem i odwarstwieniem tzw. płata dziąsłowego. Chore tkanki poddziąsłowe, czyli ziarnina zapalna jest wtedy dobrze widoczna, co zwiększa szanse jej całkowitej eliminacji. Zaletą tego zabiegu jest szybkie gojenie się rany pozabiegowej, minimalny dyskomfort dla pacjenta i dobry efekt estetyczny.